/
    • Moksa to nazwa zabiegu medycyny naturalnej polegającego na terapii ciepłem.

      Na początek dowiedzmy się co kryje się pod nazwą MOKSA?

      Pewnie wielu z Was zetknęło się z ta nazwą po raz pierwszy. Moksę przygotowuje się z japońskiej rośliny leczniczej o egzotycznie brzmiącej nazwie - mogusa (piołun chiński - Arthemisium Moxae). Dla nas, Europejczyków rośliną jej odpowiedającą jest bylica pospolita, czyli Artemisia Vulgaris. Jednak ma ona znacznie słabsze działanie, aniżeli bylica piołun.

      Chińscy zielarze wychodzą na zbiór tej rośliny w czerwcu. Właśnie na początej tego miesiąca przypada okres największej aktywności składników leczniczych Artemisia Moxae (Mogusa). Zbiera się liście, to one służą jako część lecznicza. Co roku tony świeżych liści piołunu chińskiego trafiają do koszyków zielarzy.

      Świeżo zebrane liście są następnie suszone na słońcu, ważne aby miały przewiew i nie pleśniały. Po ususzeniu są one tak delikatne, że bez trudy kruszy się je na drobne kawałeczki.

      Następnie umieszcza się pokruszone liście w drewnianych moździerzach i starannie rozciera. Aby uzyskać idealny proszek przesiewa się jeszcze zawartość moździerzy przez sito. Wtedy pozyskiwana jest tzw. wata.

      Kilka kolejnych lat (do 3 lat) przeznacza się na leżakowanie, czyli układa się przetarte liście w wielkich kadziach i leżakują one tam dojrzewając i nabierając pożądanych właściwości. Im dłuższy okres leżakowania, tym lepsza moksa powstaje. Do kadzi dodawane są różne aromatyczne zioła, aby nadać moksie specyficzny, egzotyczny zapach.

      Tak przygotowane liście nadają się do dalszej przeróbki. Wykonuje się z nich cygara długości 20 cm oraz średnicy 1,5 cm lub formuje się stożki (układane i podpalane później na ciele).

      Takie gotowe cygara i stożki trafiają do lekarzy, którzy w znajomości punktów energetycznych oddziałują na nie ciepłem moksowanego cygara stymulując krążenie energii życiowej czy krążenia krwi. Przyżeganie wykonuje się na tym samym schemacie aktywnych biologicznie punktów życiowych, który opracowano na potrzeby zabiegów akupunktury, jedynie niektóre z nich są wyłączone z mokso-terapii.

    • Wskazania i przeciwwskazania do moksy

    • Moksa profilaktycznie:

      • przemęczenie
      • spadki odporności
      • bezsenność
      • stres
      • problemy z koncentracją
      • kłopoty z pamięcią

      Przeciwwskazania do moksy:

      • ciąża (zaawansowana)
      • miesiączka (decyduje lekarz)
      • wysokie nadciśnienie tętnicze
      • choroby psychiczne
      • arytmia serca (decyduje lekarz)
      • ostre stany zapalne skóry
      • skaleczenia, brak ciągłości skóry
      • gorączka (decyduje lekarz)
    • Moksa leczniczo:

      • bóle mięśni i stawów
      • mięśniobóle i nerwobóle
      • halluksy, halluxy
      • zmiany skórne
      • problemy żołądkowe
      • stany zapalne
      • problemy stawowe
      • bóle brzucha
      • zaparcia
      • biegunki
      • niska odporność
      • stany depresyjne
      • zwyrodnienia
      • zapalenia stawów
      • choroby obwodowe naczyń krwionośnych
      • wspomagająco akupunkturę
    • Dokładna receptura roślinnej mieszanki moksy długo była osnuta tajemnicą i przekazywało się  ją wyłącznie z pokolenia na pokolenie spadkobiercom rodzinnego zawodu.

      Dziś podaje się mnóstwo fałszywych informacji na temat pochodzenia specjalnych chińskich cygar, przy czym zaznacza się, że zioła, które są niezbędne dla ich przyrządzenia, rosną wyłącznie na terenie Chin.

      Cała terapia leczenia ciepłem opiera się na teoriach medycznych, dobrze znanych medycynie tradycyjnej, odnoszących się do krążenia energii w organizmie. Niektórzy badacze twierdzą, że technika przyżegania jest  nawet o wiele starsza niż technika akupunktury.

    • Zdjęcie - Zabieg akupunktury wzmocniony działaniem cygara z moksy (piołun chiński), przeprowadzony w gabinecie akupunktury prof. Enkhjargal Dovchin w Warszawie przy ulicy Czerniakowskiej. Zdjęcie pochodzi ze zborów prywatnych prof. Enji.

      Mokso-terapie są mało znane w kręgu europejskim, lecz ich popularność w Azji jest ogromna. Zazwyczaj stosuje się ją w połączeniu z akupresurą i akupunkturą.

    • Moks - podstawy zabiegu

    • Medycyna Dalekiego Wschodu doskonale połączyła uzdrawiające właściwości ognia z cechami leczniczymi roślin. Tak powstała moksoterapia. Jej istotą jest nagrzewanie tkanki za pomocą specjalnego cygara wypełnionego przetworzonymi ziołami  lub za pomocą małych stożków uformowanych z tej masy ziołowej.

      Naukowo udowodniono, że zabiegi przyżegania znacząco wpływają na poprawę zdrowia całego organizmu,  a nawet są pewnego rodzaju receptą na długowieczność. Potwierdza to przypadek pewnej japońskiej rodziny Mampe, charakteryzującej się bardzo wydłużoną długością życia,  która z pokolenia na pokolenie korzystała systematycznie z zabiegów przyżegania.

      Cygara z piołunu działają termicznie na ograniczoną przestrzeń (wybrany punkt energetyczny) z pewnej odległości lub bezpośrednio na ciało pacjenta. Można nimi dowolnie manipulować, stopniować efekt dostarczania ciepła a dzięki temu unikać oparzeń tkanek.

      Czy wiecie, że temperatura nagrzewanych miejsc na skórze może wzrosnąć nawet do 43-45°C.

    • Moksoterapia może się wydawać metodą łatwą w stosowaniu, lecz aby była dobrze przeprowadzona, niezbędna jest odpowiednia wiedza na jej temat. I tak, wyróżnia się trzy metody przyżegania:

    • Metoda 1 (moksa)

      a) stabilna - cygaro umieszcza się w takiej odległości od ciała, aby pacjent odczuwał gorąco, ten typ przyżegania jest bardzo intensywny, szybko pobudza, dlatego czas nagrzewania waha się przeważnie w granicach 5-15 minut.

    • Metoda 2 (moksa)

      b) kłująca - (inaczej zwane przerywanym, prasującym) w tym przypadku rytmicznie przybliża się cygaro do ciała i oddala; czynność jest powtarzana przeważnie 16-18 razu w przeciągu 60 sekund; czas zbliżenia cygara szacuje się do momentu lekkiego parzenia; cały seans trwa około 6 minut.

    • Metoda 3 (moksa)

      c) głaszcząca - tu moksowaniu poddaje się kilka punktów, jak sama nazwa wskazuje cygaro wędruje po kolei przez szereg punktów, oczywiście znajduje się w pewnej odległości od ciała, często łączy się ten typ przyżegania z zabiegiem akupunktury, jest subtelniejszy w związku z czym czas trwania całego zabiegu jest tu najdłuższy od 15 do 30 minut i więcej.

    • Przyżeganie a inne metody medycyny naturalnej

    • Jak już wspominaliśmy, przyżeganie często łączy się z innymi zabiegami. Enkhjargal Dovchin, mongolska lekarka jest zwolenniczką "współ-terapii" akupunktury z moksą, dlatego że znacząco wzmacnia ona działanie akupunktury.

      "Na początku poznaję pacjenta, jego ciało. Określam punkty akupukturowe i wkłuwam igły. Łączę to z działaniem moksy - mówi prof. Dovchin - albo nagrzewając to miejsce cygarem, bądź też wkłuwając na igłę stożek moksy i pozwalając mu się spalić.

      Oczywiście każdy zabieg jest indywidualnie dopasowany do potrzeb pacjenta, czasami łączy się go ze świeżymi ziołami, np. kładzie na skórze plasterek czosnku lub imbiru i przykrywa stożkiem moksy. Ja stosuję wyłącznie moksę sprowadzaną z Chin, ma to duże znaczenie aby jakość była najwyższa, bowiem im moksa jest starsza i odpowiednio przygotowana tym ma skuteczniejsze działanie."